قاصدک...

روز ها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.فرشتگان سراغش را از خدا میگرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اینگونه میگفت:می آید من تنها گوشی هستم که غصه هایش را میشنود و یگانه قلبی که درد هایش را در خود نگه میدارد.و سرانجام گنجشک روی درختی از شاخه دنیا نشست فرشتگان چشم به لبهایش دوختند گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود"با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست." گنجشک گفت:لانه کوچکی داشتم آرامگاه خستگی هایم بود و سر پناه بی کسی هایم تو همان را هم از من گرفتی .این توفان بی موقع چه بود؟چه میخواستی از لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود؟و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.سکوتی طنین انداز شد .فرشتگان همه سر به زیر انداختند .خدا گفت:"ماری در راه لانه ات بود خواب بودی باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند.آنگاه تو از کمین مار پر گشودی .گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.خدا گفت :"وچه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم وتو ندانسته به دشمنی ام برخاستی.اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت.های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.

ای روح زیبای من ای آشنای اشک های من تو در وجود من همیشه چو رود جاری.من و تو و نسیم سحرگاهان همیشه در حال پرواز ما با حضور در گلستان پر طراوت هستی.از شاخه های یاس سپید زندگی میچینیم و دررسرزمین کویر میکاریم.منو تو با صدای بال پرندگان سبکبال در خلسه و خیال آن گونه میشویم که هرگز یادی از عالم خاکی نمیکنیم پر میشویم و لبریز از لحظه های آسمانی صاف و پاک آبی آبی زلال زلال پر از وقار و صبوری اما تو بیشتر بیشتر از هر زمان اوج میگیری عروج آسمانی تو تماشایی است.تو بربال میشینی و گویی بر تختی زرین در عرش نشسته ای و با آن نگاه مهربان مرا نوازش

میکنی و من مبهوتم در سکوتی سنگین دلم میلرزد این دل اقیانوسی من یک لحظه طوفانی میشود با خودم میگویم کاش میشد این راز را فهمید آری در این فاصله رازی نهفته است ناگهان مرا میخواند صدایش چه نیرو بخش است تپش قلبم را میشنوم نگاهم محو عظمت اوست /همان روح بزرگ/گونه هایم از اشک خیس خیس است در چشمانم برق از نور حایلی ساخته دیگر هیچ چیز نمیبینم جز او. همه جا نور است و من ناگهان رها میشوم سبک تر از یک پر که از یک پرنده در آسمان جدا میشود کسی مرا میبرد به نا کجا آباد چشمان من شاهدند بر آن همه زیبایی در این خلوت و سفر روحانی و این موهبتی است که توصیفش را زبانم قادر نیست ای روح بلند مرتبه تو را دوست دارم.

سلام من به دلیل شروع شدن امتحانات چند روز آپ نیستم

لئوبوسکالیا نویسنده و سخنران معروف در مسابقه انتخاب کودکی که بیشترین اهمیت را برای انسان های اطراف خود قائل می شود به عنوان داور انتخاب شد/در پایان یک پسر بچه چهار ساله بر گزیده شد همسایه پسرک پیرمردی بود که چند روزی بیشتر از مرگ همسرش نمیگذشت.بچه کوچک وقتی چهره غمگین و افسرده پیرمرد را می بیند به حیاط خانه او می رود و بدون هیچ صحبتی دستان او را در دستان خود میگیرد وقتی به خانه بر میگردد مادرش از او میپرسد برای پیرمرد دل شکسته چه کردی؟پسرک جواب میدهد:هیچ من فقط کمک کردم تا بتواند گریه کند و غمش را بروز دهد بعد او را از ته دل در آغوش گرفتم تا میزان محبت در خونش به سطح عادی برسد.

1-خوردن صبحانه را فراموش نکنید حتی اگر نان و کره و پنیر هم دوست ندارید یک لیوان آب میوه تازه میل بفرمایید

چقدر شبیه خودت می شوی وقتی...

و راز بی نظیر بودن اینه که خودت باشی چون تو دنیا هیچ کس مثل تو وجود نداره!!!

اما

     با این همه

تقصیر تو نبود

            که با این همه....

با این همه امید قبولی

در امتحان ساده تو رد شدم

اصلا نه تو نه من!

تقصیر هیچکس نیست

از خوبی تو بود

                    که من

                           بد  شدم

سلام یه شعر جالب که نظرم و به خودش جلب کرد گفتم بنویسمش تا شما هم فیض ببرید

چلگی

به سر موی دوست دل بستم

رفت عمر و هنوز پا بستم

کم  ما گیر و عذر ما بپذیر

بیش از این بر نیامد از دستم

بیش از این خواستم /ولی چه کنم؟

چه کنم؟چون نمیتوانستم

مگر این چند روزه در یابم

چله تا در نرفته از شستم

تو به فکر منی همیشه ومن

تا به تو فکر میکنم/ هستم

دیگران گر ز بی خودی مستند

من از این خود /از این خودی مستم

سلام حالتون خوبه؟ببخشید از اینکه اینقدر دیر این مطلبو مینویسم آخه وقت پیدا نکردم از عزیزانی که نظر دادند هم تشکر میکنم امروز شما برای اینکه بدونید داستان این مطلب از چه قرار بوده باید برید داستان استاد توی کتاب ماه شب چهارده رو بخونید این مطلب باز آفرینی اونه لطفا بهش نمره بدید:

دم دمای غروب بود که در باز شد و بابا با چشمای خسته و لبی خندون وارد خونه شد نگین پرید توی بغل باباش و سلام کرد او متوجه یه برق توی چشای باباش شده بود و برای همین کنجکاو شد که بدونه امروز توی کلاس کاریکاتور چه اتفاقی افتاده و بچه ها چی کشیدن به همین دلیل یه لیوان آب برای باباش آورد و ازش پرسید:بابا امروز بچه ها چی کشیدن؟باباش گفت:واقعیت چهره منو کشیدن و همچنین یاد گرفتن که عیب دیگران رو جلوی روش بگن نه پشت سرش/این راهیم که من بهشون نشون دادم یه نمونه از این کار خوبه /نگین گفت:میتونم اونا رو ببینم ؟باباش با لبی خندون گفت:بله عزیزم و برگه ها رو به دست نگین داد/نگین هم رفت توی آشپزخونه تا با مامانش اونا رو ببینن چه قدر عجیب بود /بچه ها چه اغراق هایی به کار برده بودند مثلا چشمای بابا رو چپ کرده بودند /یه خال مشکی بزرگ روی گونه ی برآمده ی بابا بود /یا مثلا یه بینی خیلی بزرگ و چیزهای دیگه /نگین خیلی از این کار بچه ها ناراحت شده بود و نمیفهمید که این کار چه نکته آموزنده ای داره که باباش اینقدر خوشحاله/نگین از توی آشپزخونه اومد بیرون و رفت توی بغل بابا نشست و پرسید :بابا چرا بچه ها بعد از اینهمه چیزای خوبی که بهشون یاد دادی اینجوری کشیدنت واقعا زشته که اونا اینجوری ازت تشکر میکنن /باباش بهش گفت :عزیزم هیچ آدمی بی عیب نیست و تو هم اگه بخوای دنبال عیبای کسی بگردی مطمئن باش که میتونی عیب اون شخص رو پیدا کنی و در ضمن ازت یه خواهشی دارم امیدوارم قبول کنی نگین پرسید :بله بابا جون هر چی بگید انجام میدم /باباش بهش گفت:دلم میخواد بدونم که دخترم چه چیزایی تو وجودم میبینه که نمیتونه به زبون بیاره/ویه قلم وکاغذ به دستش داد و یک ساعت انتظار کشید تا بلاخره نقاشی نگین کامل شد و بابا یه نگاهی بهش انداخت چه قدر جالب شده بود !موهای بابا آشفته و ژولیده شده بود و چشماش ریز شده بود و با لبخندی که زده بود دندونای کج و کوله اش وقتی که بابا نقاشی رو دید نگین ورق رو از دست باباش کشید و رفت توی اتاق یه پاک کن برداشت و دندونای صاف و مرتب کشید که لبخند بابا رو شیرین و زیبا میکرد و به جای موهای ژولیده موهای مرتب و شونه زده کشید و دیگه عیبای نقاشی رو پاک کرد و درست کرد و رفت پیش باباش و گفت:باباجون اگه دید منو نسبت به خودت بخوای بدونی این نقاشی رو نگاه کن و بدون که من از لحاظ مهر پدر و دختری به این موضوع نگاه میکنم که با هیچ چیز دنیا عوضش نمیکنم باباش که این اخلاق رو از دخترش دید اونو توی آغوشش گرفت و غرق در بوسه کرد

سلام حالتون خوبه امروز دیگه نمیخوام خاطره بنویسم بلکه میخوام براتون کارهایی رو بگم که انجام دادنشون باعث میشه که یه خاطره به وجود بیاد البته یه کم بدآموزیه ولی خوب شما اگه خواستید میتونید بهشون عمل نکنید 

راه اول:یه سوسک پلاستیکی بخرید و توی دستتون قایمش کنید و وقتی که طرف مورد نظر حواسش نیست اونو روی پاش بذارید بعد بهش بگید که دیدید یه چیز قهوه ای داشته روی پاش راه میرفته اونم نگاه میکنه و جیغ میکشه این راه برای ترسوندن دخترا خیلی خوبه

راه دوم:سر میز غذا چنگالتون رو بندازید روی زمین از کناریتون خواهش کنید اونو واستون بیاره وقتی که خم شد بدون اینکه دیگران بفهمند فلفل رو خالی کنید توی سوپش موقعی که میخواد بخوره قیافش دیدنیه این راه به کمی سرعت عمل احتیاج داره

راه سوم:وقتی که خواهر یا برادر بزرگترتون داره درس میخونه وقتی که توی اوج درسه کتابو از توی دستش بکشید و فرار کنید.

راه چهارم :وقتی که همه دارن یه سریال نگاه میکنن وقتی به نقطه حساسش رسید کنترل رو بردارید و کانال رو عوض کنید بعد هم بگید که دستم اومد همین برنامه خوبه تا این تموم نشه کنترل رو نمیدم / یادتون نره قفل کودک رو فعال کنید..........حالا این راه هایی که میگم برای اونایی خوبه که توی خوابگاه زندگی میکنن

راه اول:عسلهای صبحانتون رو نخورید و نگهشون دارید فردا صبح اونو یواشکی خالی کنید توی کفشای دوستتون وقتی که کفشاشو میپوشه دیگه نمیتونه درش بیاره

راه دوم :مقداری خامه رو با آب قاطی کنید شل که شد شب وقتی همه خوابند بمالید روی موهای دوستتون

        هنوز خیلی راه وجود داره اگه دوست داشتید به من بگید تا من توی وبلاگم ثبت کنم  ممنون  خداحافظ